nakreche

narty, na wiele sposobów, subiektywnie


Dodaj komentarz

#03: Osobowości

Dziś chciałbym przybliżyć Wam sylwetki osób z polskiej sceny freeride, których losy śledzę przynajmniej parę lat: Marcin, Piotrek i Zuza – każde z nich zajmuje się zupełnie czym innym, każdej z tych osób bardzo kibicuję, każde z nich to ciekawa osobowość, interesujący człowiek, no i rzecz jasna: każdy jeździ freeride!

Linki do treści podcastu:


2 Komentarze

#02: Heliski

Na heliski miałem zawsze jakiegoś sponsora. A czy da się polatać bez? Ten odcinek to porównanie najpopularniejszych heliski na świecie: Alaska, Kamczatka, Gruzja, Szwajcaria, Laponia, Rumunia. Ile to kosztuje? Gdzie jest taniej? Gdzie jest fajniej? Posłuchajcie…

Linki do podcastu:

 


Dodaj komentarz

#01: Chile

Ponoć podcasty wracają w wielkim stylu… Mam lekki przesyt pisaniem, a w głowie sporo pomysłów na kolejne odcinki… pytanie tylko, czy będziecie tego słuchać? Pożyjemy – zobaczymy…

Tymczasem linki do treści o których wspominam poniżej:


4 Komentarze

2018… 2019?

Zacznę od trzech najbardziej poczytnych tekstów upływającego roku. Te teksty miały łącznie tłuste kilkadziesiąt tysięcy klików do tej pory:

  1. Szkolenia Lawinowe: krytyczne podejście do polskich podmiotów prowadzących szkolenia
  2. Moja opinia na temat wiązań Kingpin Markera (napisana jeszcze przed ich wezwaniem serwisowym! 😉 ) 
  3. Przegląd Heliski ze świata: co wybrać? co ominąć? ile to kosztuje?

A co u mnie? Cisza…

W Alpach spadają właśnie tony śniegu, powder.com bije na alarm, a ja przygnieciony pracą – siedzę na drugiej półkuli i staram się nie myśleć o tym, że ta zima po raz pierwszy od jakichś 12 lat ominie mnie narciarsko w swojej znacznej części.
Nie jest to łatwe: wchodzę do Barnes&Noble i widzę takie obrazki, no to jak mam nie kupić?

Jak żyć, Panie Premierze?

Jeśli jest jakiś temat, który szczególnie Was interesuje i chcielibyście tu o nim przeczytać – piszcie śmiało. Jeśli chcielibyście częstsze posty – będzie mi również miło o tym przeczytać i łatwiej przetrwać dni z dala od gór. Jeśli wiem, że ktoś to czyta – łatwiej będzie mi się zebrać i coś tu napisać.


1 komentarz

Nowe wiązanie Salomona: Shift

Dość ciekawe rozwiązanie zaprezentował w tym sezonie Salomon. Wiązanie SHIFT łączy w sobie cechy wiązania pinowego (technicznego) oraz zjazdowego. Nie ma wszystkich zalet wiązania pinowego, mianowicie: jest cięższe o jakieś 300 gram na nogę, ale wygląda na to, że SHIFT jest znacznie bezpieczniejszy niż zwykłe wiązanie pinowe, a podczas zjazdu działają wszystkie te płaszczyzny wypięć co w klasycznym wiązaniu zjazdowym.

Jego funkcje najlepiej pokazuje poniższy film:

Magazyn POWDER już ogłosił to wiązanie mianem „wiązania roku”. Pozytywne recenzje publikuje również WildSnow.

Czy kupiłbym to wiązanie? Nie. A może raczej powinienem napisać: JESZCZE nie.

Po pierwsze trochę przytłacza cena (około 2000 PLN). Po drugie, wiązanie od którego zależy twoje zdrowie i życie to nie pierwszy lepszy gadżet. Zdecydowanie poczekałbym dwa sezony, by konstrukcję mogli przetestować inni:

  • po pierwsze chodzi rzecz jasna o bezpieczeństwo (zarówno podczas podejścia jak i podczas zjazdu),
  • po drugie – istotna jest również awaryjność (konstrukcja wygląda na dość skomplikowaną),
  • wreszcie po trzecie – ciekawe jak wygląda praktyczne użytkowanie, np. gdy każdą szczelinę zalepi zmrożony śnieg.

Wiązanie to jednak doskonała nowina dla branży i potencjalne odwrócenie trendu z ostatnich lat: wiązania pinowe/techniczne nigdy przecież nie miały być powszechnie używane przy tak ekstremalnych parametrach (ciężkie narty i wysokie prędkości), jak sporo osób jeździ obecnie. Zakładam, że pod warunkiem dalszych pozytywnych ocen użytkowników, SHIFT może być całkiem niezłym wyborem dla rzeszy rider’ów, którzy nie uprawiają wyczynowego ski-touringu. 


12 Komentarzy

Bargiel atakuje K2

Gdybyście nie wiedzieli (a zapewne nie dowiecie się z mediów), to Andrzej Bargiel, jako pierwszy człowiek na ziemi chce wejść na K2 z nartami i zjechać z niego bez ich odpinania. Tak. Z najniebezpieczniejszego szczytu świata, na którym ginie jakaś 1/4 alpinistów wyposażonych w raki, czekany i ubepieczenie – Andrzej Bargiel chce zjechać z na nartach.

Andrzej Bargiel przed atakiem szczytowym – źródło: FB Andrzej Bargiel, foto: Marek Ogień

Jaraliście się pewnie naszymi wspaniałymi orłami, atakującymi K2 zimą wraz z SETKĄ tragarzy wysokościowych (nazywanych przez polskich orłów pogardliwie „hapsami” [Hi-Altitude Porter]). Założę się przy tym, że jeśli nie czytaliście regularnie tego bloga, nie mieliście pojęcia że było STU tragarzy. Nasze orły dostały od nas wszystkich (przez spółki skarbu państwa) GRUBE miliony, za którą biedni Pakistańczycy zatargali im luksusy do bazy, po czym orły połaziły trochę w tę i w drugą, jakiś facet poobrażał dziennikarkę niczym primadonna, inny olał grupę i próbował wejść sam. Nie wyszło, ale orły i tak wróciły w chwale i planują wydawać kolejne miliony z naszej kasy za rok.

Dla porównania, Bargiel atakuje K2 w stylu alpejskim: na lekko i bez tlenu. Za nie naszą kasę (a za swoją i za kasę od prywatnych sponsorów). Nie zostawi za sobą tony śmieci, nie będzie karawany stu współczesnych niewolników. Czy czasem nie o to powinno chodzić w sporcie?

Sprawa jest cholernie niebezpieczna, ale niesamowita kondycja, przygotowanie treningowe, determinacja, potężne doświadczenie w zjazdach z bardzo wysokich gór sprawiają, że obecnie na świecie Bargiel jest praktycznie jedyną osobą, której może się udać ten wyczyn.

Jego pozycja nadawana jest przez SPOT’a – możecie go śledzić: https://share.findmespot.com/shared/faces/viewspots.jsp?glId=0a6dNAS5iLP4GfVOrjHqaeuz76bleBKEL

Obecny plan, to atak w sobotę niedzielę rano.

Więcej: https://www.facebook.com/Jedrek.Bargiel/?hc_ref=ARTYwqon_jd5Ah5TEWVcgtto6EQVn805NoWwCxvoAz4qqPjBvenHukRAYf31BaLJ4Ug&fref=nf

Jędrek – jeśli ktokolwiek – to właśnie Ty!

AKTUALIZACJA 21 lipca:

Najlepsze cytaty Bargiela z wywiadu dla Wyborczej – źródło: http://wyborcza.pl/duzyformat/1,127290,20826370,andrzej-bargiel-najszybszy-polski-himalaista.html

“Gdy byłem bardzo młodym człowiekiem, wydawało mi się, że himalaizm to coś strasznego. Taki obraz wyrobiłem sobie na podstawie filmów. Jest ci zimno, cały czas masz zadyszkę, robisz trzy kroki i zatrzymujesz się, żeby złapać oddech. Walczysz o życie, żeby przetrwać i nie zostać w górach. Do tego środowisko himalaistów jest małe, elitarne, trudno się do niego dostać. Ale już na dwóch pierwszych wyprawach na ośmiotysięczniki: Mansalu i Lhotse, zobaczyłem coś zupełnie innego. Spodziewałem się megaciężkiego pobytu w bazie przez dwa miesiące. Że trzeba będzie gotować, wspinać się w ekstremalnych warunkach, zakładać kolejne obozy. Okazało się, że bazę budują agencje turystyczne, jest tam stołówka i kuchnia, gotuje kucharz, każdy ma swój namiot i jaki taki komfort. Nikomu krzywda się nie dzieje i nawet można odpocząć. Książki poczytać, telefonów i maili nie odbierać. Całkiem spoko życie. Na pierwszej wyprawie nie wszedłem na szczyt, zostałem zawrócony z 7600 m – kierownik kazał schodzić, bo ekipa nie miała już sił. A jeśli chodzi o mnie, nie chciał, bym samotnie zdobywał szczyt, bo uznał, że byłem za młody i niedoświadczony.”

“Na Lhotse był młody, dwudziestokilkuletni Szerpa. Do 6,5 tys. m latał w dżinsach, ray-banach i kręcił sobie filmiki z iPhone’a. Idziemy, a on nagrywa: „Jesteśmy w obozie pierwszym, słoneczko świeci, a ze mną są turyści z Polski…”. A tu Hajzer, himalaiści, duma narodowa…”

“Z kolei podczas drugiej wyprawy, na Lhotse, było ciśnienie, żeby wejść za wszelką cenę. Za pomocą jakichkolwiek narzędzi, w tym wykorzystując ludzi. Dla mnie to nie był sport. Jeżeli korzystasz z Szerpów, którzy noszą ci plecaki, to nie jest wspinaczka. Dlatego przestałem jeździć na te wyprawy.”

AKTUALIZACJA 22 lipca:

Zjechał! I to jest już we wszystkich mediach. Wielkie brawa!


Dodaj komentarz

Uvex: lajfstajlowa seria okularów LGL 37 Polavision

ARTYKUŁ ZAWIERA LOKOWANIE PRODUKTU

Uvex kojarzy się z najwyższej klasy akcesoriami sportowymi, ale wciąż mało kto wie, że niemiecki potentat w swoim portfolio ma również okulary typowo lajfstajlowe. Rzecz jasna takie okulary nie wyglądają na sportowe „muchy”, nie są na opaskach wkoło głowy i nie są zabezpieczone przed spadnięciem z głowy albo przed parowaniem tak doskonale jak produkty przeznaczone dla sportowców, ale za to możemy w nich wyjść na spacer, na plażę, albo polansować się na Zbawiksie.

Bardzo spodobała mi się seria Uvex LGL 37 Polavision – wzorowana na kultowym modelu Ray-ban ClubMaster (za ułamek jego ceny). W szczególności przypadła mi do gustu konfiguracja kolorów o nazwie Havanna Gold z brązowymi oprawkami i doskonałymi szkłami polaryzacyjnymi pokrytymi złotym lustrem. Uvex wie jak robić dobrej jakości szkła i obok klasycznego designu, właśnie to jest największą zaletą LGL37. Polaryzacja eliminuje odblaski, obraz jest czysty, a kolory żywe. To wszystko powoduje, że uvexy z polaryzacją doskonale nadają się do prowadzenia auta. O zaletach dobrych szkieł polaryzacyjnych dobrze wiedzą też żeglarze – i te okulary z pewnością spełnią ich wymagania. Poza tym LGL 37 Pola spakowane do plecaka narciarskiego, będą stanowić doskonałe akcesorium na ostre alpejskie słońce, kiedy zdejmiemy gogle i będziemy mieć ochotę na drinka na stoku.

Więcej okularów od UVEX’a: https://sportmix.pl/uvex/okulary/

ARTYKUŁ POWSTAŁ PRZY WSPÓŁPRACY Z UVEX